Het dienblad is een onderdeel van een zevendelig theestel in messing. Met zijn doordachte, constructieve en elegante ontwerpen uit de periode 1896-1910 sluit Jan Eisenloeffel nauw aan bij de nieuwe ontwikkelingen in de vormgeving rond 1900, in Nederland en in andere Europese landen. Eisenloeffel koos voor een duidelijk zichtbare constructie en eerlijk materiaalgebruik in zijn ontwerpen en wenste aldus de kwaliteit van dagelijkse gebruiksvoorwerpen te verbeteren. Hij werd een van de belangrijkste vertegenwoordiger van de zakelijke richting binnen de Nieuwe Kunst. Zijn ontwerpen werden niet alleen in luxueuze materialen zoals zilver uitgevoerd, maar ook in koper. Zowel ambachtelijk gemaakte als machinaal vervaardigde objecten verlieten de ateliers. Eisenloeffel besteedde namelijk veel aandacht aan de inschakeling van de machine voor het vervaardigen van artistiek verantwoorde producten. Deze serviesonderdelen zijn uitgevoerd in messing met een geëmailleerd geometrisch decor. De eenvoudige geometrische vormgeving is door Eisenloeffel ontwikkeld met het oog op industriële productie. Het ontwerp dankt zijn kwaliteit vooral aan de vorm en de zorgvuldige afwerking. Kenmerkend zijn de klinknageltjes en gegroepeerde vierkantjes.