Dit wandbord is beschilderd met een patroon van gestileerde bladeren en gesloten bloemknoppen in bruintinten op een groene en blauwe ondergrond. Vermoedelijk nam de schilder, een zekere 'M. Linssen', de paardenbloem als voorbeeld. De compositie bestaat uit één basismodule die vervolgens zes keer over het bord is gespiegeld. Hoewel de schotel zelf in een fabriek werd geproduceerd, was de schilder vermoedelijk een onafhankelijke kunstenaar die het bord blanco inkocht en vervolgens zelf decoreerde. Keramiekschilderkunst was tijdens de art nouveau-periode populair bij 'amateurkunstenaars' en maakte deel uit van het curriculum van verschillende beroepsscholen voor meisjes. Sommigen, zoals de Gentse keramiekschilders Julia Sterpin en Marguerite Van Biesbroeck, waren hierin erg begaafd en exposeerden en verkochten hun producten op tentoonstellingen. Over Linssen kon geen informatie gevonden worden, en het is dus twijfelachtig of zij of hij een grote productie had.