Deze tinnen pollepel draagt het merkteken van Henricus Philippus Dirickx, een tinnegieter die werkzaam was in Diest tussen circa 1827 en 1870, en die in 1887 overleed.
De pollepel is een alledaags gebruiksvoorwerp met een lange geschiedenis. Hij ontwikkelde zich geleidelijk uit de eenvoudige lepel, waarvan de vroegste vormen al in de oudheid bestonden. Oorspronkelijk werden pollepels vooral uit hout gesneden, maar vanaf de 14e en 15e eeuw werd tin het meest gebruikte materiaal. In de 18e eeuw kreeg de pollepel zijn herkenbare vorm met een diepe, ronde kom en een lange, platte steel. De pollepel was een onmisbaar hulpmiddel in zowel burgerlijke huishoudens als op het platteland. In de 19e eeuw maakten tinnen pollepels steeds vaker plaats voor exemplaren uit geëmailleerd ijzer en andere materialen.