Dit servies, bestaande uit een kraantjeskan op een spirituskomfoor, een theepot, een melkkan, een suikerpot met een deksel en een dienblad was deel van de eetkamer die tentoongesteld werd op de internationale ‘Exposition des arts décoratifs et industriels modernes’ in Parijs in 1925. Philippe Wolfers ontwierp de volledige eetkamer, genaamd ‘Gioconda’, waarmee hij verwees naar de opera ‘La Gioconda’ (letterlijk ‘De vrolijke’) van Amilcare Ponchielli. Het gesamtkunstwerk werd ondergebracht in het Belgisch paviljoen, ontworpen door Victor Horta. Het servies bestaat hoofdzakelijk uit zilver, één van de specialiteiten van Wolfers Frères, met grepen en dekselknoppen uit ivoor. Het ontwerp was gebaseerd op een compositie van tienhoeken, waarvan de combinatie een decoratief patroon van driehoeken veroorzaakte. Met deze nieuwe nadruk op geometrie en strakke lijnen situeert het servies zich stilistisch binnen de art deco, hoewel de thematische verwijzing naar de muziek van Amilcare Ponchielli en de conceptie van de eetkamer als gesamtkunstwerk, volledig door Wolfers ontworpen, nog steeds in de lijn van de art nouveau ligt. Het succes van de eetkamer, zowel bij het publiek als bij critici, zorgde ervoor dat het zilverwerk nog tot in de jaren 1950 uitgebreid werd en bestelbaar bleef.