Deze azuurblauwe vaas met een gedraaide vorm en ruitenpatroon is kenmerkend voor de productie van Raoul Lachenal uit de jaren 1920. Hij was de zoon van de beroemde Franse art-nouveaukeramist Edmond Lachenal. De jonge Raoul boetseerde zijn eerste vazen rond 1903 in het atelier van zijn vader. Rond 1913 verliet hij, in navolging van collega’s als Émile Lenoble, André Metthey, Henri Simmen en Fernand Rumèbe, de art-nouveaustijl van zijn vader ten gunste van een soberdere en abstractere vormgeving, zoals die ook in deze vaas zichtbaar is. Om die reden wordt hij beschouwd als een sleutelfiguur in de ontwikkeling van de art deco binnen de Franse kunstkeramiek.